Kryzys egzystencjalny: jak znaleźć drogę powrotną

Ludzie zawsze byli głęboko zafascynowani tematem celu. Od religii po filozofię, pytania dotyczące celu życia były źródłem wielu debat, co doprowadziło do powstania różnorodnych teorii i wierzeń we wszystkich aspektach ludzkości. Kiedy docieramy do pewnego momentu w życiu, normalne, a nawet racjonalne jest samo zbadanie naszych wartości, naszych celów i moralnych implikacji naszych działań. Chociaż bardziej prawdopodobne jest, że będziemy zmagać się z egzystencjalnymi obawami, gdy jesteśmy obciążeni brakiem jasności i pewności w naszym życiu osobistym, punktem zapalnym nie zawsze może być znaczące lub oczywiste wydarzenie.

Źródło: rawpixel.com

Ludzkie pragnienie potwierdzenia i znaczenia jest prawie nienasycone i to, czy jesteśmy zmuszeni szukać tej wiedzy, aby odkryć nasze znaczenie, czy też zrozumieć zawiłości życia, jest samoistnym problemem egzystencjalnym. Kiedy jednak osoba doświadcza uczucia lęku i egzystencjalnej rozpaczy, niepokoju w uporczywym poszukiwaniu sensu lub dezorientacji w wyniku naszej niezdolności do znalezienia odpowiedniego powodu do życia, to te negatywne uczucia mogą być przejawem łagodnego lub poważny kryzys egzystencjalny.



W tym artykule przyjrzymy się filozofii egzystencjalistycznej, czynnikom prowadzącym do kryzysu egzystencjalnego i sposobom radzenia sobie z nimi.

Historia



Pojęcie egzystencjalizmu zrodziło się jako perspektywa filozoficzna inspirowana pracami filozofów europejskich Sorena Kierkegaarda, Friedricha Nietzschego i Jean-Paula Sartre'a. Później stał się dominantą w twórczości Fiodora Dostojewskiego i Franza Kafki na początku XX wieku. Filozofia egzystencjalistyczna, termin ten jest często przypisywany jako ukuty przez francuskiego filozofa Gabriela Marcela w połowie lat czterdziestych XX wieku. Filozofia egzystencjalistyczna koncentruje się przede wszystkim na kryzysie istnienia, z dominującymi tematami śmierci, bezsensowności, autentyczności i wolności.

W skrócie, egzystencjalizm można zdefiniować jako „filozofię, która kładzie nacisk na indywidualną egzystencję, wolność i wybór”. Egzystencjalizm zakłada, że ​​natura kondycji ludzkiej jako kluczowy problem filozoficzny dowodzi, że życie nie ma żadnego nieodłącznego znaczenia. Ten cel można znaleźć tylko poprzez samostanowienie wartości lub aspiracji.



Co to jest kryzys egzystencjalny?

Źródło: rawpixel.com

Kryzys egzystencjalny to niespokojny okres w życiu zdominowanym przez przekonanie, że ludzka egzystencja jest z natury bezsensowna i bezcelowa. Jest to stan złożony, charakteryzujący się wątpliwościami co do tego, co to znaczy być człowiekiem i ogólnym niezadowoleniem z określonego lub prawie każdego aspektu życia osobistego. Kryzys egzystencjalny może trwać przez czas nieokreślony i może go doświadczyć wiele osób.



W tym mrocznym okresie osoba przeżywająca kryzys staje się cyniczna i rozczarowana pojęciem istnienia, mając jednocześnie obsesję na punkcie nieuchronności śmierci. Te uczucia stają się przytłaczającą częścią ich codziennego życia i często odbijają się na ich psychicznym i emocjonalnym samopoczuciu. Kryzys egzystencjalny może skutkować depresją, a termin lęk egzystencjalny odnosi się do kryzysu jako formy zaburzenia lękowego.

Co powoduje kryzys egzystencjalny?

Egzystencjalne obawy pojawiają się nieproporcjonalnie przez jakiś czas. Mnogość czynników przyczynia się do kryzysu egzystencjalnego, ale najczęściej pojawia się on w następstwie wydarzenia zmieniającego życie lub zagrażającego życiu. Wydarzenie to może być osobistym punktem zwrotnym, takim jak osiągnięcie przez całe życie kamienia milowego lub śmierć ukochanej osoby, a innym razem kryzys egzystencjalny pojawia się jako pochodna znacznie szerszej sytuacji społecznej, jak w przypadku klęski żywiołowej, recesja, czy pozornie bezsensowny trend. Koniec związku może również skutkować kryzysem egzystencjalnym, a także początkiem małżeństwa.

Innym razem kryzys egzystencji może być skutkiem odkrycia, czy to w postaci objawienia, czy ujawnienia tajemnicy. Nierzadko zdarza się, że osoba egzystencjalna przechodzi kryzys tożsamości, zwany także kryzysem jednostki, co sprawia, że ​​kwestionuje ona zalety swojej osobowości. Powszechny strach egzystencjalny może wynikać ze zmiany społecznej lub politycznej, która wpływa na życie wielu ludzi.

Niektóre z głównych przyczyn kryzysu egzystencjalnego obejmują między innymi następujące sytuacje:



Źródło: rawpixel.com
  • Zdiagnozowano śmiertelną chorobę lub stan
  • Wejście w nową erę, np. Kryzys wieku średniego
  • Ciąża i poród
  • Traumatyczne wydarzenie, takie jak gwałt, rabunek lub wypadek
  • Wstrząsy społeczne, takie jak konflikt zbrojny
  • Zmiana kariery lub utrata pracy
  • Zmiana środowiska
  • Niezdolność do przezwyciężenia nałogu

Jak egzystencjalny kryzys wpływa na twoje zdrowie

Obecnie w wielu krajach panuje powszechny kryzys egzystencjalny, lub, jak to ujął psycholog i badacz Clay Routledge, „kryzys bezsensowności”. Ponieważ depresja jest jednym z głównych objawów kryzysu egzystencjalnego, wydaje się, że jasność umysłowa i emocjonalna wylatuje przez okno w momencie, gdy kryzys egzystencjalny wkracza przez drzwi.

Ludzie przeżywający kryzys egzystencjalny często cierpią na jakąś formę zaburzeń snu, zaburzeń lękowych, zaburzeń osobowości, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, wraz z uczuciem urazy, samotności, bezradności, zmęczenia i niegodności. Negatywne emocje wynikające z egzystencjalnej rozpaczy sprawiają, że jest to prawdziwy problem ze zdrowiem psychicznym.

Jak znaleźć drogę powrotną

Niektóre z najbardziej skutecznych metod leczenia kryzysu egzystencjalnego mogą obejmować połączenie terapii i leków lub terapii samodzielnej. Jednak ostatecznie, ze względu na to, jak osobisty może być kryzys egzystencjalny, skonsultuj się z profesjonalistą, aby dowiedzieć się, jakie rozwiązania byłyby dla Ciebie odpowiednie. Niektóre z poniższych wskazówek dotyczą sposobów radzenia sobie z kryzysem egzystencjalnym.

Trzymaj swoich przyjaciół i / lub rodzinę blisko siebie —Podczas kryzysu egzystencjalnego zawsze istnieje tendencja do izolowania się od ludzi, z których niektórzy mogą być przyjaciółmi lub rodziną. Ale chociaż okres samotności może pomóc ci oczyścić umysł bez rozpraszającego wpływu interakcji międzyludzkich, spędzanie czasu z bliskimi może również pomóc ci uzyskać mniej cyniczną perspektywę twojego celu w życiu.

Ludzie są istotami społecznymi, a życie może nabierać dodatkowego znaczenia, gdy przebywa w towarzystwie tych, na których nam zależy. Relacje międzyludzkie mogą sprawić, że poczujesz się potrzebny, co jest niezbędne, gdy szukasz poczucia przynależności. Spędzanie czasu z ludźmi to także szansa na poznanie istoty życia w oparciu o różnorodne doświadczenia tych, którzy znają Cię najlepiej.

Zrozum, że cel to wybór - żyj takim życiem, które napełnia cię poczuciem wartości i spełnienia. Bądź realistą w swoich oczekiwaniach i zachowuj uczciwą ocenę świata. Niektóre zawirowania, które wynikają z kryzysu egzystencjalnego, często wynikają z niemożności pogodzenia tego, jaki jest świat, z tym, jak chcemy, aby był lub jak uważamy, że powinien być.

Świat jest czasem okrutnym miejscem i bez względu na to, jak bardzo staramy się nadać mu sens, ogrom jego złożoności może sprawić, że poczujemy się bez głębi lub bez znaczenia. Zamiast pozwalać się przytłoczyć tajemnicom i sytuacjom, na które nie masz wpływu, możesz zdecydować się na zachowanie otwartego umysłu w poszukiwaniu znaczenia.

Zarządzaj swoim nastawieniem - w przypadku kryzysu egzystencjalnego możesz stanąć przed pytaniami, które stanowią podstawę Twojej istoty. Zamiast decydować się na odniesienie się do tych pytań z czysto pesymistycznego punktu widzenia, zastanów się nad alternatywnym aspektem tego, w jaki sposób uzyskany wgląd może poprawić podejmowanie decyzji.

Na przykład, jeśli masz do czynienia z egzystencjalnym niepokojem związanym z życiem w brutalnym sąsiedztwie, staraj się nie skupiać tylko na tym, jak potwierdza to ludzką skłonność do prymitywnych zachowań, ale jeśli możliwe jest przeniesienie się do bardziej zabezpieczonej części miasta, gdzie będziesz mniej martwić się o swoje bezpieczeństwo.

Kiedy traktujesz swoje egzystencjalne troski jako motywację do potrzebnej zmiany w swoim życiu, zaczynasz dostrzegać możliwości, jak możesz poprawić sytuację, zamiast rozwodzić się nad potępiającą daremnością swoich działań.

Źródło: pexels.com

Podziel się swoimi obawami - Znalezienie kogoś, z kim możesz omówić niektóre intelektualne argumenty swoich egzystencjalnych obaw, może pomóc ci poczuć się mniej samotnie i zapewnić ci poczucie jasności. Ta osoba może być mentorem, duchownym lub kolegą w pracy, ale zaangażowanie ich powinno poszerzyć twoją perspektywę na kwestie egzystencjalne, których nie możesz zrozumieć.

Dzielenie się swoimi obawami egzystencjalnymi z wyszkolonym profesjonalistą, takim jak psycholog lub psychiatra, może pomóc w rozwiązaniu niektórych pytań, które sprawiają, że czujesz się skonfliktowany. Jednak ze względu na specyficzną naturę kryzysu egzystencjalnego, który jest zarówno problemem psychologicznym, jak i zjawiskiem filozoficznym, terapeuta, którego teoria jest zakorzeniona w teorii egzystencjalnej, prawdopodobnie zrozumie twoją sytuację znacznie lepiej niż konwencjonalny terapeuta.

Egzystencjalni terapeuci mają na celu pomóc osobom cierpiącym na egzystencjalną depresję w przyjęciu siły wyboru, odkryciu znaczenia autentyczności i odzyskaniu poczucia celu poprzez techniki takie jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT) i terapia rozmowa.

BetterHelp ma dużą grupę licencjonowanych i doświadczonych terapeutów, którzy mogą pomóc w radzeniu sobie z egzystencjalnymi lękami i depresją. Jeśli potrzebujesz kogoś, kto pomoże ci poradzić sobie z twoimi egzystencjalnymi troskami, możesz rozpocząć swoją podróż tutaj.