Zrozumienie ambiwalentnego przywiązania

Zrozumienie ambiwalentnego przywiązania

Przywiązania, które tworzymy w dzieciństwie, wpływają na nasze dorosłe życie każdego dnia. Załączniki mogą być dobre i zdrowe jako bezpieczne załączniki. Mogą być również problematyczne jako niepewne przywiązania. Zrozumienie własnych nawyków przywiązania może być ważnym elementem dobrego samopoczucia psychicznego.

Jeśli chodzi o przywiązanie, musisz wiedzieć o kilku rzeczach. Po pierwsze, musisz znać typy przywiązania, które są zdrowe dla twojego dziecka, a następnie chcesz wiedzieć, jak wychowywać jedno lub drugie. Musisz także wiedzieć, jakie typy przywiązania są niezdrowe, aby mieć pewność, że Twoje dziecko jest lepiej przygotowane na przyszłość. W końcu to właśnie przyniosą pozytywne formy przywiązania. Jeśli chodzi o przywiązanie ambiwalentne lub lękowo-ambiwalentne, powinieneś zniechęcać do tego typu więzi.



Jak pomóc dziecku z ambiwalentnym przywiązaniem? Terapia może pomóc - porozmawiaj teraz z licencjonowanym doradcą.

Źródło: pexels.com



Zrozumienie teorii przywiązania

Teoria przywiązania została po raz pierwszy opisana przez Johna Bowlby'ego w latach pięćdziesiątych XX wieku. John Bowlby wcześniej pracował jako psychiatra w klinice dziecięcej i opisał, jak przywiązanie może wpływać na stabilność emocjonalną i dobre samopoczucie dziecka. Zgodnie z teorią przywiązania Johna Bowlby'ego niemowlęta i dzieci, gdy są w niebezpieczeństwie, zwracają się do swojego głównego opiekuna. To przywiązanie jest rodzajem mechanizmu przetrwania, ponieważ niemowlę spogląda na swojego opiekuna, aby zapewnić mu pożywienie i wygodę, a także sposób, w jaki opiekunowie reagują na niemowlę, odgrywają rolę w długoterminowym rozwoju emocjonalnym dziecka. Mary Ainsworth, psycholog kliniczny, opisuje później różne zaburzenia przywiązania, które powstają, gdy niemowlę nie ma wiarygodnej figury przywiązania, co rozszerzyło teorię przywiązania. Istnieje wiele różnych wzorców przywiązania.

Bezpieczny załącznik

Niektóre style przywiązania są zdrowe i normalne u dzieci. To właśnie nazywa się stylem bezpiecznego przywiązania i jest to jeden ze wzorców przywiązania. Zgodnie z teorią przywiązania bezpieczny styl przywiązania kształtuje się, gdy niemowlę ma niezawodne źródło opieki. Kiedy niemowlę płacze, postać przywiązania lub figury przywiązania reagują miłością i przywiązaniem oraz zaspokajając jego potrzeby. Niemowlę uczy się polegać na opiekunie i jest przekonane, że jego potrzeby zostaną zaspokojone, dzięki czemu niemowlę zostanie bezpiecznie przymocowane do opiekuna. To pierwsza bezpieczna podstawa w życiu dziecka. Bezpieczne przywiązanie jest ważne dla zdrowego rozwoju dziecka. Jednakże, gdy postać przywiązania zapewnia niewiarygodną opiekę, mogą rozwinąć się niezdrowe i zdezorganizowane style przywiązania, a niemowlę może stać się niepewne.



Co to jest przywiązanie ambiwalentne?

Ambiwalentne przywiązanie to niezdrowy, specyficzny styl przywiązania, który może wynikać z nieprzewidywalnego życia domowego, które powoduje, że niemowlę przywiązuje się niepewnie do opiekuna. To kolejny ze wzorów przywiązania. Kiedy dzieci nie są pewne, jaki typ reakcji otrzymają od swoich rodziców, opiekunów lub osób przywiązanych, będą odczuwać niepewne przywiązanie, odłączą się lub przestaną tworzyć więzi emocjonalne. Zaczynają kojarzyć negatywne emocje z opiekunem. Brak bezpiecznej podstawy może spowodować, że ten unikający styl przywiązania będzie trwał w wieku dorosłym i sprawiać, że nowe doświadczenia będą wyzwaniem.



Dzieci wychowywane w takiej atmosferze mogą okazywać złość lub bezradność podczas interakcji z opiekunem. Może to być reakcją na zachowanie, które zauważyli u swojego opiekuna w tym czasie lub po prostu reakcją na poprzednie zachowanie opiekuna. Ten typ dziecka, w młodszym wieku, będzie na ogół wykazywał niewielkie zainteresowanie odkrywaniem i nie będzie miał pewności co do obcych, nawet jeśli ich rodzic jest w pobliżu. Kiedy rodzic wychodzi, zwykle okazuje cierpienie. Jednak gdy rodzic wraca, zazwyczaj są wobec nich ambiwalentni i ignorują ich. To znak, że niepewnie przywiązali się do swojego opiekuna.

Rodzaje przywiązania ambiwalentnego

Istnieją różne rodzaje tej klasyfikacji przywiązania, które są uważane za podklasyfikacje. Dziecko oporne ambiwalentnie będzie szukało uwagi i kontaktu, jednocześnie będąc odpornym na ten kontakt. Zwykle są bardzo źli na opiekuna, zarówno przed, jak i po rozstaniu. Jest to jeden z rodzajów przywiązania unikającego.

Ambiwalentne bierne dziecko ma na ogół bardzo ograniczone zachowania eksploracyjne i może nie być zainteresowane aktywnym inicjowaniem różnych typów uwagi lub interakcji. Będą pragnąć interakcji i uwagi matki. Jednak nie będą aktywnie zbliżać się i nie będą opierać się uwolnieniu, a jedynie nieznacznie protestują. To kolejny rodzaj unikającego przywiązania.

Co powoduje ambiwalentne przywiązanie?

Oprócz niepewnych relacji z rodzicem lub opiekunem, dzieci, które są wykorzystywane w dzieciństwie, zwykle mająwyższe niż przeciętne ryzyko rozwinięcia niespokojnego, ambiwalentnego przywiązania do rodziców. Niestety, są różne problemy i trudności, które dzieci, które dorastają z tego typu przywiązaniem, będą miały je przez całe życie. Będziesz chciał zastanowić się nad przyszłością swojego dziecka, a nie tylko o tym, co się z nim dzieje teraz. Z czasem wszystko można zmienić.



Rodzice, którzy wspierają niespokojne, ambiwalentne przywiązanie, mogą w jednej chwili być opiekuńczy i wrażliwi, aw następnej niewrażliwi lub niedostępni. Nieprzewidywalne reakcje prowadzą do niepewności u dziecka, które nigdy nie wie, co będzie dalej. Może to prowadzić do zamieszania i strachu. Ten wzorzec wpływa nie tylko na relację, którą mają z rodzicem lub opiekunem, ale wpływa na inne relacje nawet w wieku dorosłym z powodu unikania przywiązania i / lub przywiązania niepewnego.

Źródło: rawpixel.com

Co to oznacza dla przyszłości

Co to oznacza dla dziecka, które dorasta w tego typu środowisku? Cóż, może to oznaczać wiele rzeczy. Po pierwsze, oznacza to, że dziecko jest ogólnie niepewne w relacjach z rodzicem, ale także w relacjach z innymi. Zwykle są podejrzliwi i nieufni wobec rodziców. Jednocześnie są niezwykle przywiązani i zdesperowani, by zwrócić na siebie uwagę. Wiedzą, że lgnięcie to najlepszy sposób na zwrócenie uwagi. Będą nadal robić wszystko, co w ich mocy, ze swoim opiekunem.

Dzieci z zaburzeniami przywiązania mogą być niepewne siebie jako dorośli i mogą być bardzo samokrytyczne. Chcą aprobaty i otuchy, ale nawet gdy ją otrzymują, nadal mają bardzo niską samoocenę. Czują, że zawsze zostaną odrzuceni, a to prowadzi ich do przywiązania i zależności od partnera lub innej osoby. Prowadzi to do emocjonalnej desperacji, łagodzonej jedynie przez uporczywą nieufność do innych ludzi. Dążą do innych i mają pozytywne opinie na temat innych, ale czują się bardzo negatywnie o sobie. Nawet w wieku dorosłym będą oczekiwać odrzucenia.

Osoby z tego rodzaju zaburzeniami mogą nawet angażować się w strategie zapobiegawcze, aby uniknąć odrzucenia. Niestety bywają zbyt zależne, wymagające i zaborcze, co powoduje, że odpychają partnera. Ze względu na swoje potrzeby mogą być urażeni, a nawet źli na swoich partnerów, którzy mogą opisywać ich jako dramatycznych i niespokojnych. Mogą nawet wierzyć, że muszą działać w ten sposób, aby zwrócić na siebie uwagę, której chcą. Ktoś z tego typu zachowaniem może również mieć problemy emocjonalne, które obejmują depresję lub może być zły, a następnie błagać partnera o wybaczenie.

Jak pomóc dziecku z ambiwalentnym przywiązaniem? Terapia może pomóc - porozmawiaj teraz z licencjonowanym doradcą.

Źródło: maxpixel.net

Jeśli Ty lub ktoś, kogo kochasz, wykazuje oznaki problemów z przywiązaniem lub zaburzenia przywiązania, powinieneś zwrócić się o pomoc do licencjonowanego doradcy lub specjalisty zdrowia psychicznego. Leczenie będzie podróżą, ale jest na wyciągnięcie ręki.

Znajdowanie leczenia i uzdrawiania dla przywiązania ambiwalentnego

Ludzie, którzy dorastali w środowiskach, które tworzą niespokojne ambiwalentne zaburzenia przywiązania, mogą czuć się zniechęceni brakiem zdolności do utrzymania zdrowych relacji. Chociaż może to być trudne, zaburzenia przywiązania są czymś, nad czym można popracować podczas terapii. Ambiwalentne przywiązanie zwykle wiąże się z lękiem i wyzwaniami w związkach, które są dwiema powszechnymi rzeczami, na które ludzie szukają terapii. Nawet takie zaburzenia, które rozwijają się we wczesnym dzieciństwie, można leczyć za pomocą odpowiedniego doradcy i sposobu postępowania.

Istnieją trzy główne obszary, w których lekarze i pacjenci mogą pracować nad leczeniem problemów z przywiązaniem:

  1. Rozwijanie osobowości społecznej
  2. Leczenie traumy z dzieciństwa
  3. Zachęcanie do komunikacji i zaufania

Bez względu na wiek, w jakim dana osoba jest leczona z powodu problemów z przywiązaniem, skuteczna interwencja może przywrócić pozytywne wspomnienia z dzieciństwa i przeformułować doświadczenia życiowe.

Dzieci z zaburzeniami przywiązania mogą mieć niższe sumienie, co zwiększa ich zdolność dokonywania złych wyborów bez poczucia winy. Może to przekształcić się w dorosłość i stwarzać problemy etyczne. Uzdrowienie traumy z dzieciństwa lub wyzdrowienie z pierwotnej przyczyny problemów z przywiązaniem to najlepszy pierwszy krok do pokonania tego wyzwania.

Ponadto dzieci z problemami z przywiązaniem mogą stać się dorosłymi z niedostatecznie rozwiniętymi umiejętnościami społecznymi. Ponieważ nie czuli się bezpiecznie, tworząc przywiązania, teraz wydaje się, że nie są w stanie tego zrobić. Dzięki właściwemu coachingowi dorośli mogą nawiązywać i utrzymywać zdrowe relacje, ucząc się czytać mowę ciała i prawidłowo reagować na bodźce społeczne.

Celem terapii przywiązania jest pomóc dziecku najpierw połączyć się z rodzicami, a potem z innymi. To ważny krok, który pomoże dziecku rozwinąć sumienie, życie społeczne i zrozumienie relacji. Oprócz pracy z dzieckiem, klinicyści muszą również współpracować z rodzicami nad tym, jak reagują na swoje dzieci.

Reaktywne zaburzenia przywiązania są uleczalne. Zawsze, gdy zostaną odkryte, czy to dla dzieci, czy dla dorosłych, dostępne są skuteczne terapie w celu złagodzenia objawów i przywrócenia zdrowia. Zdrowie psychiczne na wyciągnięcie ręki! Oto kilka rodzajów leczenia, które można zastosować w przypadku problemów z przywiązaniem:

  • Psychoterapia
  • Terapia dla par
  • Terapia doświadczalna
  • Terapia Gestalt
  • Terapia poznawcza
  • Terapia behawioralna
  • Terapia holistyczna

Wielu doradców jest dobrze przygotowanych, aby przeprowadzić klientów przez tę podróż uzdrawiania z problemów z przywiązaniem. ReGain ma dużą społeczność licencjonowanych doradców, którzy mogą pomóc Tobie lub Twojemu dziecku dojść do siebie po problemach z przywiązaniem. Poniżej znajduje się kilka recenzji doradców ReGain, które możesz przejrzeć, od osób, które mają podobne problemy.

Recenzje doradców

„Nawet kiedy nie miałam pojęcia, jakiego doradcę wybrać, zostałam dopasowana do kobiety, która nie posiada certyfikatów i współczucia, była WIELKĄ słuchaczką. Naprawdę się z nią połączyłem i na zawsze pozostanie w moich kontaktach. Andrea była elastyczna w swoim planowaniu nawet w chaosie, który był moim życiem. Bardzo doceniam jej zdolności do pomocy. Pomogła mi nauczyć się kochać siebie poprzez rozwód, traumę z dzieciństwa i przezwyciężyć lęk o przyszłość ”.

„Mój mąż i ja spotykamy się online z Potoula Diaz od kilku tygodni i już poczyniliśmy ogromne postępy w obszarach komunikacji, w których potrzebujemy ulepszeń. Było też dla mnie wielką pociechą, słysząc jej komentarz na temat spraw z mojej przeszłości w sposób, który pokazuje, jak te negatywne doświadczenia wpływają na mnie teraz, ale można je przezwyciężyć. Czuję się wspierana i pocieszana przez jej wskazówki, a ona potrzebuje czasu, aby naprawdę zrozumieć korzenie walki i zaplanować najlepszą drogę naprzód dla wszystkich zainteresowanych. Jak dotąd świetne doświadczenie!

Wniosek

Jeśli zauważysz, że Ty lub Twoje dziecko macie problemy z przywiązaniem, dostępna jest pomoc. Nie jest za późno, aby zmienić wzorce, które mogły podążać za tobą od dzieciństwa. Z pewnością nie jest za późno, aby dostosować własne rodzicielstwo, aby Twoje dziecko tworzyło zdrowe i znaczące więzi. ReGain to jedno miejsce, w którym możesz uzyskać potrzebną pomoc bez konieczności wychodzenia z domu. Poradnictwo online pomogło wielu osobom mającym problemy z przywiązaniem zbudować lepszą przyszłość.

Często zadawane pytania (FAQ & rsquo; s)

Co to jest ambiwalentne przywiązanie u dorosłych?

Ambiwalentny styl przywiązania zwykle występuje u dorosłych, od niepewnego przywiązania do opiekuna w okresie niemowlęcym. Ponieważ niemowlę nie było w stanie polegać na osobie przywiązanej do miłości i troski, wyrastają na dorosłych, którzy nie ufają swoim związkom i czują, że nie mogą na nich polegać. Dorośli z niespokojnym, ambiwalentnym przywiązaniem mogą trzymać bliskich na dystans, a jednocześnie lgnąć do nich ze strachu przed porzuceniem. Mogą mieć negatywne emocje na swój temat, mieć niską samoocenę, doświadczać lęku i depresji, walczyć z kontaktami towarzyskimi i utrzymywać romantyczne relacje.

Co to jest ambiwalentne przywiązanie w psychologii?

Zgodnie z teorią przywiązania ambiwalentne przywiązanie w psychologii występuje, gdy niemowlę nie ma bezpiecznej podstawy w okresie niemowlęcym, co prowadzi do niepewnego, ambiwalentnego przywiązania. Te wzorce przywiązania pojawiają się, gdy niemowlę nie otrzymuje konsekwentnego leczenia od swojego opiekuna, co powoduje, że przestaje tworzyć więzi emocjonalne. Ten styl przywiązania może objawiać się później w życiu poprzez nieufność lub strach przed związkami.

Czy ambiwalentne przywiązanie to to samo, co lękowe przywiązanie?

Lękliwe przywiązanie i ambiwalentne przywiązanie są podobne, ponieważ oba są spowodowane przez niepewnego opiekuna. Podczas gdy ludzie z niespokojnym przywiązaniem będą mieli tendencję do trzymania się swojego opiekuna, osoby z ambiwalentnym przywiązaniem mają tendencję do ignorowania ich w ich obecności, ale odczuwają niepokój, gdy odchodzą.

Co to jest niepewne, ambiwalentne przywiązanie?

Zgodnie z dziedziną badań zwaną teorią przywiązania, niepewne ambiwalentne przywiązanie występuje, gdy niemowlę nie udaje się stworzyć bezpiecznej podstawy w dzieciństwie. Bezpieczną bazą jest zwykle konsekwentny rodzic lub opiekun, który karmi dziecko, gdy jest głodne, lub który reaguje, gdy dziecko płacze. Zdezorganizowane przywiązanie może wystąpić, jeśli dziecko nie ma bezpiecznej podstawy, a zamiast tego ma niepewną podstawę lub kogoś, kto jest niekonsekwentny, nieobecny lub zaniedbujący. Z powodu braku bezpiecznej podstawy niemowlę może rozwinąć niepewne, ambiwalentne przywiązanie, co powoduje, że nie ufają związkom w przyszłości. Może to oznaczać, że zawsze spodziewają się, że związki się zepsują lub stają się osobami unikającymi, które celowo nie tworzą pełnych miłości, długotrwałych związków, ponieważ od najmłodszych lat nauczyli się, że nie mogą polegać na ludziach.

Jak wygląda ambiwalentne przywiązanie?

Dorośli z ambiwalentnym przywiązaniem mogą trzymać bliskich na dystans, a jednocześnie lgnąć do nich ze strachu przed porzuceniem. Mogą mieć negatywne emocje na swój temat, mieć niską samoocenę, doświadczać lęku i depresji, walczyć z kontaktami towarzyskimi i utrzymywać romantyczne relacje. U dzieci będą ignorować lub wyrażać ambiwalencję wokół swojego opiekuna, ale gdy wychodzą, stają się niespokojne, wściekłe lub zdenerwowane.

Jak traktowane jest ambiwalentne przywiązanie?

Ambiwalentne przywiązanie, zgodnie z teorią przywiązania, można leczyć w terapii poprzez zajęcie się pierwotnymi przyczynami. Terapia może pomóc w stworzeniu bezpiecznej podstawy w dorosłym życiu, dzięki czemu możesz nauczyć się ufać innym. Tworzenie nowych, bezpiecznych przywiązań może być uzdrawiające dla tych, którzy nie mieli ich jako dzieci. Bezpieczne przywiązanie do pozytywnych romantycznych związków i związków platonicznych może być nowym doświadczeniem, ale na dłuższą metę jest tego warte.
Terapia jest szczególnie przydatna w tym przypadku, ponieważ terapeuta staje się Twoim niezawodnym związkiem. Jeśli wiesz, że Twój terapeuta będzie przy Tobie często dodawaj konsekwentnie, możesz zacząć budować zaufanie i ponownie nauczyć się polegać na ludziach.

Jakie są objawy zaburzeń przywiązania u dorosłych?

Dorośli z ambiwalentnym zaburzeniem przywiązania, zgodnie z teorią przywiązania, mogą trzymać bliskich na dystans, a jednocześnie lgnąć do nich ze strachu przed porzuceniem. Mogą mieć negatywne emocje na swój temat, mieć niską samoocenę, doświadczać lęku i depresji, walczyć z kontaktami towarzyskimi i utrzymywać romantyczne relacje. Ogólnie relacje międzyludzkie również mogą stanowić wyzwanie, ponieważ relacje międzyludzkie wymagają zaufania. Jest to trudne dla osób unikających i z unikającym przywiązaniem.

Co powoduje ambiwalentne przywiązanie?

Ambiwalentne przywiązanie pojawia się, gdy niemowlę dowiaduje się, że jego opiekun lub rodzic jest zawodny. Może tak być, ponieważ rodzic jest zaniedbany, niekonsekwentny lub niedostępny, a dziecko może przyswoić sobie przekonanie, że nie może polegać na żadnym związku. To przeciwieństwo bezpiecznego przywiązania, które jest zdrowe.

Czym są ambiwalentne zachowania przywiązania?

Ambiwalentne zachowania przywiązaniowe mogą być zróżnicowane i znaczące w zależności od stopnia zaburzenia. U dzieci zaburzeniem jest przywiązanie charakteryzujące się niespójnymi zachowaniami. Zachowania te wynikają z niepewnie przywiązanych dzieci, gdy zostały porzucone przez rodzica lub rodziców, przywiązania niemowląt z powodu braku więzi lub przywiązania do opiekunów.

Badania nad przywiązaniem pokazują, że brak przywiązania do matki od urodzenia skutkuje niepewnie przywiązanymi dziećmi i nieudolnymi przyczepionymi niemowlętami. Relacje w miarę dorastania dziecka są poważnie zagrożone z powodu zaniedbania na wczesnym etapie tych ważnych etapów rozwoju.

Zachowania związane z przywiązaniem mogą obejmować:

  • Idealizuje związek
  • Uzależnienie od relacji
  • Zachowanie zazdrosne / przylegające
  • Nadmierna potrzeba kontaktu i uczucia
  • We wszystkim polega na partnerze
  • Nie można przyjąć odrzucenia
  • Zaborczy
  • Wahania nastroju

Kiedy dzieci nie okazują miłości, rozwijają przywiązanie charakteryzujące się negatywnymi zachowaniami. Mogą kogoś uderzyć lub nazwać go imieniem, próbując zwrócić na siebie uwagę. Chociaż te zachowania są nietypowe w grupach społecznych, niepewnie przywiązane dzieci lub przywiązane osoby nie zdają sobie sprawy, że zachowują się niewłaściwie; po prostu zachowują się w sposób, w jaki nauczyli się towarzysko.

Kiedy dziecko nie potrafi nawiązać więzi z osobą dorosłą z powodu zaniedbania lub innych okoliczności, będzie próbowało nawiązać relacje w ten sam sposób, w jaki było wychowywane i traktowane. Chociaż negatywne zachowanie przywiązania jest wynikiem braku bezpieczeństwa przywiązania lub braku poczucia bezpieczeństwa, jest to tylko wyuczone zachowanie.

Na przykład, dziecko wychowane w kochającym środowisku jest zazwyczaj dziećmi bezpiecznie przywiązanymi, podczas gdy traktują się nawzajem z życzliwością i współczuciem. Zachowania związane z przywiązaniem mogą obejmować przytulanie, pytanie, czy ktoś, kto wygląda na smutnego, jest w porządku, zrozumienie, kiedy ktoś musi zostać sam w chwilach smutku itp.

System przywiązania jest zdrowy i normalny. Jednak system przywiązania u wczesnych dzieci pozbawionych przywiązania to taki, w którym brakuje bezpieczeństwa przywiązania.

Jak można traktować wczesne zaniedbanie przywiązania i brak bezpieczeństwa przywiązania?

Trudno jest traktować przywiązanie charakteryzujące się wczesnymi zaniedbanymi ideologiami; jednak bezpieczeństwo przywiązania można skorygować odpowiednią terapią.

Kiedy zauważy się zachowanie przywiązania, możliwe jest, aby style przywiązania były zabezpieczone lub zabezpieczenia zostały wdrożone w celu przeciwdziałania początkowo niezabezpieczonym przywiązaniom.

System przywiązania musi zostać utworzony, nauczony i dostosowany. To wymaga czasu, cierpliwości i uważnego coachingu. Należy na nowo nauczyć się zachowań przywiązania, co może obejmować takie procesy, jak hipnoza. Niepewne przywiązania są oparte na negatywnych doświadczeniach, które miały miejsce, gdy byliśmy we wczesnych fazach rozwoju. Zabezpieczenia załączników należy ustanowić w zaufanym środowisku i relacjach. Ponadto modyfikacja zachowania przywiązania musi również być częścią kształtowania systemu przywiązania, aby pomóc innym żyć zdrowym, kwitnącym związkiem.

Czy mogę skorzystać z terapii online?

Jednym słowem, tak! Terapia online jest całkowicie możliwa. Wykazano, że terapia online jest tak samo skuteczna jak terapia osobista. Okazało się, że jest to szczególnie prawdziwe w przypadku internetowej terapii depresji. Tak więc, niezależnie od tego, czy jest to terapia online, czy osobiście, jest to doskonały sposób na poprawę zdrowia psychicznego.

Jeśli szukasz pomocy w zakresie zdrowia psychicznego, możesz już dziś zorganizować cotygodniowe sesje z terapeutą na stronach takich jak BetterHelp i ReGain.us. Opcje terapii online mogą oferować terapię lub doradztwo w przypadku różnych problemów ze zdrowiem psychicznym z licencjonowanymi specjalistami, takimi jak:

  • problemy z przywiązaniem
  • Zaburzenia odżywiania
  • Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
  • Małżeństwo i sprawy rodzinne
  • Zaburzenia lękowe
  • Zaburzenia osobowości
  • I wiele więcej.

W trybie online możesz porozmawiać z profesjonalnym doradcą specjalizującym się w Twojej diagnozie, a jeśli nie masz jeszcze diagnozy, zawsze możesz po prostu zacząć od kwestionariusza internetowego lub wypróbować tylko jedną sesję i zobaczyć, jak to idzie.

Rozmowa z licencjonowanymi profesjonalistami zwykle ma swoją cenę, ale możesz także dołączyć do czatu terapeutycznego online. Czat terapeutyczny online może być aplikacją, która łączy Cię z innymi ludźmi takimi jak Ty, co może pomóc Ci poczuć się mniej samotnie. Na przykład możesz znaleźć rozmowę z innymi ludźmi, którzy przezwyciężyli zaburzenia odżywiania, lub inspirując ludzi żyjących z zaburzeniami osobowości, którzy pomimo diagnozy nadal prowadzą zdrowe, satysfakcjonujące życie. Ci ludzie mogą służyć jako inspiracja i system wsparcia dla Ciebie.

Alternatywnie, czat terapeutyczny online może być usługą płatną z licencjonowanymi specjalistami. Oznacza to, że płacisz niewielką opłatę za rozmowę z terapeutą, kiedy tylko jest dostępny. Nawet czat może być świetnym narzędziem

  1. czujesz się tak, jakby ktoś był przy tobie, online lub osobiście
  2. uzyskanie porady w sytuacjach kryzysowych od profesjonalnego doradcy, oraz
  3. uzyskanie wglądu w swoje działania od kogoś, kto dużo wie o zdrowiu behawioralnym i może pomóc w opracowaniu metod radzenia sobie z emocjami w zdrowy sposób.

Jeśli nadal zastanawiasz się, czy terapia online jest dla Ciebie odpowiednia, skontaktuj się z nami pod adresem contact@regain.us lub sprawdź BetterHelp / ReGain.us online na Facebooku, Twitterze, Instagramie, Google+, LinkedIn, Pinterest i Tumblr.

Jeśli potrzebujesz pomocy w sytuacjach kryzysowych lub chcesz dowiedzieć się więcej o terapii, zobacz poniżej:

RAINN (Rape, Abuse, and Incest National Network) - 1-800-656-4673

National Suicide Prevention Lifeline - 1-800-273-8255

Krajowa gorąca linia ds. Przemocy w rodzinie - 1-800-799-7233

Infolinia NAMI (National Alliance on Mental Illness) - 1-800-950-6264

Więcej informacji na temat zdrowia psychicznego można znaleźć pod adresem:

- SAMHSA (Administracja ds. Nadużywania środków odurzających i zdrowia psychicznego)

SAMHSA Facebook, SAMHSA Twitter

- Ameryka Zdrowia Psychicznego

MHA Twitter, MHA Facebook, MHA Instagram, MHA Pinterest

- WebMD

WebMD Facebook, WebMD Twitter, WebMD Pinterest

- NIMH (Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego)

NIMH Facebook, NIMH Twitter, NIMH YouTube

- APA (Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne)

CO to jest Twitter, CO to jest Facebook, CO to jest LinkedIN, CO to jest Instagram